wracam do życia

Po blisko 3 tygodniach prawdziwwego szaleństwa w pracy, wracam do świata żywych :)
W pracy w jednym czasie zbiegły mi się inwentaryzacja, przygotowanie do wysyłki blisko 200 kartek bożonarodzeniowych oraz zastępstwo za koleżankę. Mówiąc szczerze, niewiele robótkowego w tym czasie powstało. Kartki, które udało się zrobić, poszły w świat, czapka dla koleżanki zatrzymała się w połowie. Na szczęście wysłałam dziergadełka na kiermasz dla Szymka, a w czwartek w pociągu zrobiłam plecki do nowego sweterka. Wyobraźcie sobie miny panów, z którymi siedziałam w przedziale, kiedy wyjęłam druty i wełnę. Bosko! A niech wiedzą, że rękodzieło nie umarło :)

Niebawem pojawię się z nowym postem i zdjęciami :)

Komentarze

  1. Masz rację , niech wiedza.Dobra i pracowita mróweczka jesteś .

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo dobrze! Niech wiedzą! :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Hehe:) Ostatnio wracałam tramwajem i też wyciągnęłam druty. Ale było zdziwienie. Pani obok nie powstrzymała się od komentarza:) Trzymaj tak dalej:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Kiedyś przemieszczałam się do pracy codziennie 50 km w jedną stronę, i zawsze pociągiem.
    Stali pasażerowie i konduktorzy kojarzyli mnie właśnie z drutami i robótkami hahaha...
    Cieplutko pozdrawiam Dorota

    OdpowiedzUsuń
  5. w takim razie Welcome back :)!!!!

    OdpowiedzUsuń
  6. Wesołych świąt i worka prezentów pod choinką życzę:)!!!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za Wasze odwiedziny i ciepłe słowa - dodają skrzydeł :)

Popularne posty z tego bloga

niewinne pytanie

zdań parę (a dziś środa, więc WDiC)

...taka córka